Paano ba talaga mag move on?
Saturday, August 27, 2011
5
comments
ANG COOL NG LINE NI GAARA ^_^
Very well said ate argelo. :P Ang kwento ko ay mahaba, well, bakit ba lagi nilang sinasabi nababasted/busted ako? Eh sa hindi nga ako nabusted.
Define "BUST"-> failure: somebody or something that fails completely (informal).
Define "BUST"-> failure: somebody or something that fails completely (informal).
Ayon sa definition ng Encarta Dictionary, failure, I failed so busted nga ako, lol. Pero ang totoo, ako ang nag give up. Ang hirap kasi, I mean, ang sakit na.
Ito ang aking kwento:
Nakilala ko ang babaeng si, itago na lamang natin siya sa pangalang "Dianne Grace Velasco".
Refer to the image beside or below. lol. She's so comely, isn't she? Grabe, kaya nga ako na-inlove eh. Once in a blue moon lamang ako mainlove ng ganito. Anyways, bago ang lahat, kung magalit man siya dahil sa pagpost ko ng larawan niya sa blog ko, uhmmm, ehhh, okay lang! wahahah!
Binilang ko ang mga naging girl friends ko, yung seryoso ha? Naka anim pa lamang ako, pero, subalit, but alam niyo bang isang beses pa lamang talaga ako na-inlove? Noong high school iyon, ang landi ko no? 2nd year high school ako noon, pero wala na akong paki-elam. Dito ako magfocus kay dianne. Nakilala ko siya sa friendster, lol. Tapos I added here on facebook, so dati wala lang siya sa akin, and then, one night, I poked her, then she poked me too. I poked her again and she did the same. Until one day she posted on my wall and she said: "Poke Master". I chatted her, asked for her number, but unfortunately she refused. Bakit? She wanted my number. Aba baliktad ha! Ayon sa kanya, para naman daw maiba. Onga pala, ang ganda ng pagkakakuha sa picture ni dianne, I assume that the photographer used studio flash, unlike me, I merely use speedlights.
Going on, ayan, so tinext niya na ako (teka, naaalala ko na naman. Hahaha! Baka bumalik ang nararamdaman ko kay dianne. echos). Ayun nga, she texted me, then I replied. August 14 ata yun, as far as I know.
Tapos text - text kami, ayun, nag ka-M.U kami (Mutual Understanding), ang sweet ng mga messages namin para sa isa't isa. Grabe! Nahuhulog na ako. Ang bilis ko kasi ma-fall. Ito ang hirap sa akin eh, pero take note, this was my second time to feel such a feeling, message sa cellphone at message sa facebook. Araw-araw, at gabi-gabi nasa isip ko siya, gusto ko na nga siya makita sa personal eh. Hindi pwedeng magsabi ng "I love you" kasi hindi pa kami nagkikita. Binibilang ko ang araw na magkatext kami ni dianne, from the first day, until the last day she texted me, sabi ko sarili ko nun, hanggang kailan kaya ito? Threaded messaging kasi ang cellphone ko, kaya makikita mo ang chat niyo ng katext mo from the start.
Paiikliin ko na nga ang kwento ko, dumating sa time na hindi niya na ako pinansin. Talagang nasaktan ako, :P , hindi masyadong makapagconcentrate sa pag-aaral, unlike dati nung tinetext pa niya ako, ang saya-saya ko at nadagdagan ang perseverance kong magsolve ng thermodynamics problems at iba pang subjects na kailangang magsolve(lol, lahat naman kailangang magsolve eh). Halos two days, walang messages, hindi niya ako pinapansin even on facebook, I didn't know why. And then, nagtext ako, sabi ko hindi ko na kaya dianne, bakit mo ba ako ginaganito, ganyan, etc...
Tapos nagmeet kami, tinapat niya ako na kaya siya nagbago eh dahil nung bumanat siya sa akin ng banat sa facebook, ang sinagot ko: "wala wala, baduy baduy, joke :P". Sus, nasaktan na siya agad. huhuh. Tapos ito pa, ang katangahan ko sa panliligaw, kapag daw tinetext ko siya, lagi kong sinasabi ang word na "ARAL". Putang ina, ang bobo ko ano? :( Naiiyak na naman ako. Tapos lagi pa niyang hinihintay ang mga text ko, ayon sa kanya, parang siya na daw ang naghahabol at nagkakagusto sa akin, which is supposedly ako. Haaaist, kung maibabalik ko lang ang lahat, iingatan ko siya, well actually, ingat na ingat naman ako sakanya eh, I didn't want to lose her.
After ng 30 minutes na tambayan sa Gateway sa cubao, ayun, dapat pauwi na siya nun eh, eh hiantak ko siya tapos sabi ko kausapin ko siya, pinagtapat ko na gusto ko talaga siya, and so on, and then she gave me another chance. Tapos grabe, sobrang saya ko, tapos pauwi na kami ng kaibigan kong si Niel, nasa Van na ako pauwi ng bahay, then suddenly Dianne called me, damn! Ang sarap ng feeling, nagulat ako, dati kasi hindi niya ako tinetext eh, tapos ito, bumalik na si dianne sa akin. Sabi niya: "Oh asan ka na?" blah blah blah, anyways, walang kwentang usapan iyan, so move on tayo...
Next paragraph, para maganda, malapit na ako sa bahay, nang biglang may nag-jump na conclusion sa aking isipan, sabi ko: "mukhang iba na si dianne, hindi na siya sweet kagaya ng dati." Pero hindi sumagi sa isip ko noon na binigyan niya na nga ako ng chance eh, dapat ko siyang suyuin. After 1 day, pansin ko talaga na hindi na ako espesyal sa kanya(chicharon?). Oo, hindi na nga. Nagkatext kami ni dianne, tapos ang sabi niya sa akin, eh hindi daw na niya inaasahang magtext ako, hindi na niya inaabangan pa. Thus, proving na hindi na talaga ako mahalaga sa kanya. Ang sakit. Ako na ang sumuko, sabi ko, tatantanan na kita dianne, hindi mo na talaga ako gusto. then sabi niya: "ikaw may sabi niyan :(". Bakit may sad face? Ah ewan!
Ang lungkot sobra ng mga araw ko. Bakit siya nagbago?
Ayon kay:
Lara Cassandra May Lacap: "E BAKA GUSTO NYA MAGEFFORT KA LANG SAKANYA DI KAYA?"
Pwede pwede, may point si Lara, my friend. Tapos habang nagaaral ako sa kwarto, pumasok si mommy, then kinwento ko sakanya ang lahat.
sabi naman ni mommy:
"Baka tinetesting ka lang niya? At baka hindi ka niya nagustuhan nung nagmeet kayo?"
Mas lalong pwede. Haay naku, paglabas ni mommy, tumulo ang aking mga luha sa thermodynamics textbook ko. :( Hindi ko napigilan. Sakit. :)))
Dagdag ko lang: Dianne is 20 years old already. A BS Accountancy Graduate. Samantalang ako, student palang. 18 years old.
Hindi ko na alam ang gagawin ko. Paano ba mag move on? Ganito lang, click here. *clicking the link will direct you to another post of mine, you might find the techniques non sense. hehe.*
Ito ang aking kwento:
Nakilala ko ang babaeng si, itago na lamang natin siya sa pangalang "Dianne Grace Velasco".
Refer to the image beside or below. lol. She's so comely, isn't she? Grabe, kaya nga ako na-inlove eh. Once in a blue moon lamang ako mainlove ng ganito. Anyways, bago ang lahat, kung magalit man siya dahil sa pagpost ko ng larawan niya sa blog ko, uhmmm, ehhh, okay lang! wahahah!
Binilang ko ang mga naging girl friends ko, yung seryoso ha? Naka anim pa lamang ako, pero, subalit, but alam niyo bang isang beses pa lamang talaga ako na-inlove? Noong high school iyon, ang landi ko no? 2nd year high school ako noon, pero wala na akong paki-elam. Dito ako magfocus kay dianne. Nakilala ko siya sa friendster, lol. Tapos I added here on facebook, so dati wala lang siya sa akin, and then, one night, I poked her, then she poked me too. I poked her again and she did the same. Until one day she posted on my wall and she said: "Poke Master". I chatted her, asked for her number, but unfortunately she refused. Bakit? She wanted my number. Aba baliktad ha! Ayon sa kanya, para naman daw maiba. Onga pala, ang ganda ng pagkakakuha sa picture ni dianne, I assume that the photographer used studio flash, unlike me, I merely use speedlights.
Going on, ayan, so tinext niya na ako (teka, naaalala ko na naman. Hahaha! Baka bumalik ang nararamdaman ko kay dianne. echos). Ayun nga, she texted me, then I replied. August 14 ata yun, as far as I know.
Tapos text - text kami, ayun, nag ka-M.U kami (Mutual Understanding), ang sweet ng mga messages namin para sa isa't isa. Grabe! Nahuhulog na ako. Ang bilis ko kasi ma-fall. Ito ang hirap sa akin eh, pero take note, this was my second time to feel such a feeling, message sa cellphone at message sa facebook. Araw-araw, at gabi-gabi nasa isip ko siya, gusto ko na nga siya makita sa personal eh. Hindi pwedeng magsabi ng "I love you" kasi hindi pa kami nagkikita. Binibilang ko ang araw na magkatext kami ni dianne, from the first day, until the last day she texted me, sabi ko sarili ko nun, hanggang kailan kaya ito? Threaded messaging kasi ang cellphone ko, kaya makikita mo ang chat niyo ng katext mo from the start.
Paiikliin ko na nga ang kwento ko, dumating sa time na hindi niya na ako pinansin. Talagang nasaktan ako, :P , hindi masyadong makapagconcentrate sa pag-aaral, unlike dati nung tinetext pa niya ako, ang saya-saya ko at nadagdagan ang perseverance kong magsolve ng thermodynamics problems at iba pang subjects na kailangang magsolve(lol, lahat naman kailangang magsolve eh). Halos two days, walang messages, hindi niya ako pinapansin even on facebook, I didn't know why. And then, nagtext ako, sabi ko hindi ko na kaya dianne, bakit mo ba ako ginaganito, ganyan, etc...
Tapos nagmeet kami, tinapat niya ako na kaya siya nagbago eh dahil nung bumanat siya sa akin ng banat sa facebook, ang sinagot ko: "wala wala, baduy baduy, joke :P". Sus, nasaktan na siya agad. huhuh. Tapos ito pa, ang katangahan ko sa panliligaw, kapag daw tinetext ko siya, lagi kong sinasabi ang word na "ARAL". Putang ina, ang bobo ko ano? :( Naiiyak na naman ako. Tapos lagi pa niyang hinihintay ang mga text ko, ayon sa kanya, parang siya na daw ang naghahabol at nagkakagusto sa akin, which is supposedly ako. Haaaist, kung maibabalik ko lang ang lahat, iingatan ko siya, well actually, ingat na ingat naman ako sakanya eh, I didn't want to lose her.
After ng 30 minutes na tambayan sa Gateway sa cubao, ayun, dapat pauwi na siya nun eh, eh hiantak ko siya tapos sabi ko kausapin ko siya, pinagtapat ko na gusto ko talaga siya, and so on, and then she gave me another chance. Tapos grabe, sobrang saya ko, tapos pauwi na kami ng kaibigan kong si Niel, nasa Van na ako pauwi ng bahay, then suddenly Dianne called me, damn! Ang sarap ng feeling, nagulat ako, dati kasi hindi niya ako tinetext eh, tapos ito, bumalik na si dianne sa akin. Sabi niya: "Oh asan ka na?" blah blah blah, anyways, walang kwentang usapan iyan, so move on tayo...
Next paragraph, para maganda, malapit na ako sa bahay, nang biglang may nag-jump na conclusion sa aking isipan, sabi ko: "mukhang iba na si dianne, hindi na siya sweet kagaya ng dati." Pero hindi sumagi sa isip ko noon na binigyan niya na nga ako ng chance eh, dapat ko siyang suyuin. After 1 day, pansin ko talaga na hindi na ako espesyal sa kanya(chicharon?). Oo, hindi na nga. Nagkatext kami ni dianne, tapos ang sabi niya sa akin, eh hindi daw na niya inaasahang magtext ako, hindi na niya inaabangan pa. Thus, proving na hindi na talaga ako mahalaga sa kanya. Ang sakit. Ako na ang sumuko, sabi ko, tatantanan na kita dianne, hindi mo na talaga ako gusto. then sabi niya: "ikaw may sabi niyan :(". Bakit may sad face? Ah ewan!
Ang lungkot sobra ng mga araw ko. Bakit siya nagbago?
Ayon kay:
Lara Cassandra May Lacap: "E BAKA GUSTO NYA MAGEFFORT KA LANG SAKANYA DI KAYA?"
Pwede pwede, may point si Lara, my friend. Tapos habang nagaaral ako sa kwarto, pumasok si mommy, then kinwento ko sakanya ang lahat.
sabi naman ni mommy:
"Baka tinetesting ka lang niya? At baka hindi ka niya nagustuhan nung nagmeet kayo?"
Mas lalong pwede. Haay naku, paglabas ni mommy, tumulo ang aking mga luha sa thermodynamics textbook ko. :( Hindi ko napigilan. Sakit. :)))
Dagdag ko lang: Dianne is 20 years old already. A BS Accountancy Graduate. Samantalang ako, student palang. 18 years old.
Hindi ko na alam ang gagawin ko. Paano ba mag move on? Ganito lang, click here. *clicking the link will direct you to another post of mine, you might find the techniques non sense. hehe.*
Sharing is so Easy: | 
|
